Οι Wine Lovers για τη Μαντινεία

Το Σάββατο 23 Μαΐου, στο πλαίσιο της δράσης «Ανοιχτές Πόρτες», περιηγηθήκαμε στη Μαντινεία και εκείνη μας υποδέχθηκε με ανοιχτούς ορίζοντες, αμπελώνες που απλώνονται στο οροπέδιο και ανθρώπους που μιλούν για το κρασί τους με ειλικρίνεια, γνώση και συναίσθημα.

Ο καιρός ήταν βροχερός, η διαδρομή μας όμως εξαιρετική. Η αρχή έγινε στο Κτήμα Τσέλεπου και ακολούθησε το Οινοποιείο Τρουπή, κάνοντας τη γνωριμία μας με τη σύγχρονη Μαντινεία ουσιαστική, μέσα από τους ίδιους τους ανθρώπους της.

Οι "Ανοιχτές Πόρτες" είναι στιγμές επαφής με τον τόπο, με το αμπέλι, με την ιστορία πίσω από κάθε φιάλη. Το 2026 η δράση πραγματοποιήθηκε το διήμερο 23 και 24 Μαΐου. Στη Μαντινεία, όμως, αυτή η εμπειρία αποκτά ιδιαίτερη σημασία γιατί το Μοσχοφίλερο δεν είναι απλώς μια ποικιλία. Είναι ταυτότητα, μνήμη, αρωματική υπογραφή και ταυτόχρονα ένα πεδίο δημιουργικής αναζήτησης. Από τις πιο κλασικές, κομψές και ανθικές εκφράσεις του μέχρι τις πιο σύγχρονες, αφρώδεις, πειραματικές ή γαστρονομικές εκδοχές του, το Μοσχοφίλερο δείχνει ότι μπορεί να σταθεί με φρεσκάδα αλλά και με βάθος.

Η επίσκεψη στο Κτήμα Τσέλεπου μας θύμισε πόσο καθοριστικό ρόλο μπορεί να έχει ένα οινοποιείο στην αναγνωρισιμότητα μιας ολόκληρης ζώνης. Η σχέση του με τη Μαντινεία, η συνέπεια στην ανάδειξη του Μοσχοφίλερου και η διαρκής αναζήτηση της καθαρής έκφρασης της ποικιλίας αποτυπώνονται σε κρασιά που συνδυάζουν αρωματική ακρίβεια, ένταση και κομψότητα.

Λίγο αργότερα, στο Οινοποιείο Τρουπή, η εικόνα της νέας Μαντινείας έγινε ακόμη πιο ζωντανή. Στο οινοποιείο μας υποδέχτηκε η Πίτσα Τρουπή, με το ζεστό της χαμόγελο, δοκιμάσαμε ΤΟΜΗ και μας προσέφερε το νέο οίνο έκπληξη που πρόκειται σύντομα να κυκλοφορήσει στην αγορά. Γνωρίσαμε την "άποψη" του οινοποιείου μέσα από τα μάτια του Κώστα και του Θοδωρή Κουτσουμπού και του Δημήτρη Ακρίβου. Ένα οινοποιείο με σύγχρονη ματιά, τολμηρή διάθεση και ξεκάθαρη πρόθεση να δείξει πόσες διαφορετικές φωνές μπορεί να έχει το Μοσχοφίλερο.

Ενδιαφέρουσα εμπειρία, μετά την επίσκεψή μας στα οινοποιεία του Σαββάτου, ήταν η συνάντηση με τους The Mantinians στο ΕΜΣΤ. Η συλλογική αυτή πρωτοβουλία των οινοποιών της περιοχής έχει δημιουργηθεί για να ενισχύσει την εικόνα της ΠΟΠ Μαντινείας, να στηρίξει τον αμπελώνα της και να αναδείξει την πολιτιστική και οινική ταυτότητα του τόπου.

Στην εκδήλωση των The Mantinians είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τους ανθρώπους πίσω από τα οινοποιεία: Κτήμα Τσέλεπος, Οινοποιείο Τρουπή, Κτήμα Σπυρόπουλου, Οινοποιεία Μπουτάρη, Οινοποιείο Μποσινάκη, Οινοποιείο Μορόπουλου, Οινοποιείο Novus, Οινοποιείο Βερβαινιώτη, Κτήμα Παναγόπουλου, Οινοποιείο Αυδή, Αμπελοτεμάχιο 211 Vineyard, Οινοποιείο Σώκος, Κτήμα Καλογερόπουλος, Οινοποιείο Ρωμηός, Οινοποιείο Παπαγεωργίου, Μικρό Κτήμα Μποκόλα και Κτήμα Σκούρα. Διαφορετικές γενιές, διαφορετικές προσεγγίσεις, διαφορετική αισθητική αλλά με κοινή πίστη τη Μαντινεία, που έχει πολλά να πει.

Οι συζητήσεις μαζί τους δεν έμειναν μόνο στα τεχνικά χαρακτηριστικά των κρασιών. Μιλήσαμε για τη δουλειά πίσω από την ετικέτα, για τις δυσκολίες και τις χαρές της παραγωγής, για το τι σημαίνει να καλλιεργείς και να οινοποιείς σε έναν τόπο με τόσο ισχυρή ταυτότητα. Τους ρωτήσαμε πώς μπορεί να ξεχωρίσει κανείς ένα καλό κρασί. Οι απαντήσεις τους, παρότι διαφορετικές, συνέκλιναν σε κάτι πολύ απλό και πολύ ουσιαστικό: η καλή παρέα κάνει το κρασί καλό. Το καλό κρασί έχει ισορροπία, καθαρότητα, χαρακτήρα και μια εσωτερική συνοχή που δεν χρειάζεται να φωνάξει για να γίνει αντιληπτή. Το αδιάφορο κρασί, αντίθετα, μοιάζει να στερείται σκοπού. Μπορεί να είναι τεχνικά σωστό, αλλά να μην έχει ψυχή, τόπο ή λόγο ύπαρξης.

Στην ερώτηση για το αγαπημένο τους κρασί κάποιοι το συνέδεσαν με την πρώτη τους οινική ανάμνηση άλλοι με τη φιάλη που τους έκανε να αλλάξουν τρόπο σκέψης, για πολλούς ήταν ένα κρασί-όχι απαραίτητα μεγάλο ή διάσημο-που πίνεται στην κατάλληλη στιγμή, με τους κατάλληλους ανθρώπους.

Στο υποθετικό ερώτημα «πού θα θέλατε να έχετε οινοποιείο αν δεν ήταν στην Ελλάδα;», οι απαντήσεις άνοιξαν ένα παράθυρο στον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο. Άλλοι μίλησαν για κλασικές ευρωπαϊκές περιοχές με μεγάλη παράδοση, άλλοι για τόπους με υψηλό υψόμετρο και δροσερό κλίμα. Ωστόσο, σχεδόν σε όλες τις απαντήσεις υπήρχε μια επιστροφή στη Μαντινεία. Σαν να ήταν ξεκάθαρο ότι, όσο γοητευτικός κι αν είναι ο οινικός κόσμος, ο δικός τους τόπος παραμένει το σημείο αναφοράς.

Αυτό ίσως ήταν και το σημαντικότερο μήνυμα που μας άφησαν οι The Mantinians. Η Μαντινεία δεν χρειάζεται να μιμηθεί κανέναν, δεν χρειάζεται να μοιάσει σε κάποια άλλη διάσημη ζώνη. Η δύναμή της βρίσκεται ακριβώς στη δική της ιδιαιτερότητα: στο υψόμετρο, στο κλίμα, στο Μοσχοφίλερο, στην ιστορία της και στους ανθρώπους που αποφασίζουν να συνεργαστούν χωρίς να χάσουν την προσωπική τους φωνή.