Η σκληρή -και η κρυμμένη- αλήθεια για τις εξαγωγές ελληνικού οίνου το 2025

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η ελληνική αγορά οίνου, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις όπως η μετάβαση από ένα παραδοσιακό μοντέλο παραγωγής σε μια νέα πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από την κλιματική αστάθεια και τον έντονο διεθνή ανταγωνισμό.

Η ανάλυση των πρόσφατων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της ΚΕΟΣΟΕ για το 2025 αποκαλύπτει μια αξιοσημείωτη και, εκ πρώτης όψεως, παράδοξη δυναμική στις εξαγωγικές δραστηριότητες του ελληνικού αμπελοοινικού κλάδου προς την Ιταλία.

Η κατάσταση των εξαγωγών του ελληνικού οίνου, δείχνει μάλλον πτωτική τάση και τα αποτελέσματα εμφανίζουν έντονα σημάδια δομικής κρίσης.

Παρόλα αυτά, και αν στην επεξεργασία των στοιχείων, εξαιρεθεί η περίοδος του COVID φαίνεται μια πιο ξεκάθαρη εικόνα της κατάστασης, η οποία είναι αρκετά διαφορετική καθώς δείχνει ειδικότερα ουσιαστική αύξηση των εξαγωγών στις τρίτες χώρες.

Συγκεκριμένα η Αυστραλία αναδεικνύεται σε αγορά κλειδί σέρνοντας το χορό στην άνοδο για τον εμφιαλωμένο ποιοτικό οίνο. (Δες στη συνέχεια τα αναλυτικά στοιχεία)

Οι εξαγωγές ελληνικού οίνου το 2025: η πρώτη προσέγγιση

Ενώ οι συνολικές ελληνικές εξαγωγές οίνου παρουσίασαν οριακή μείωση σε αξία (1,67%), οι αποστολές προς την Ιταλία κατέγραψαν μια «εκρηκτική» αύξηση που ανέτρεψε τα δεδομένα του εμπορικού ισοζυγίου εντός της ΕΕ.

Το 2025 καταγράφεται μια σημαντική αναστροφή των τάσεων σε σχέση με το 2024, καθώς οι ενδοκοινοτικές παραδόσεις (στις χώρες της ΕΕ) αυξάνονται, ενώ αντίθετα οι εξαγωγές προς Τρίτες Χώρες μειώνονται. Λόγω της χαμηλής οινοπαραγωγής κατά την περίοδο 2024/2025, οι συνολικές εξαγωγές οίνου αντιπροσώπευσαν το 19,71% της ελληνικής παραγωγής.

Η γενική εικόνα δείχνει κάμψη στις κύριες και παραδοσιακές αγορές (Γερμανία, Γαλλία, ΗΠΑ, Καναδάς) και ταυτόχρονη αύξηση σε αγορές όπως η Κύπρος, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστραλία.

Η Αυστραλία

Η Αυστραλία αποτελεί έναν από τους πέντε κυριότερους προορισμούς (μαζί με ΗΠΑ, Καναδά, Ηνωμένο Βασίλειο και Νορβηγία) για τις εξαγωγές ελληνικού οίνου εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (Τρίτες Χώρες).

Για το 2025, τα αναλυτικά στοιχεία των εξαγωγών προς την Αυστραλία παρουσιάζουν την εξής εικόνα:

• Αξία Εξαγωγών: Ανήλθε σε 1.384.600 €, σημειώνοντας αύξηση 5,79% σε σχέση με το 2024 (όπου ήταν 1.308.821 €). Σε σύγκριση με τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας (1.126.133 €), η αξία είναι εντυπωσιακά αυξημένη κατά 22,95%.

• Εξαγόμενη Ποσότητα: Διαμορφώθηκε στα 243.184 kg, καταγράφοντας μείωση 9,55% σε σχέση με το 2024 (268.870 kg). Σε σχέση με τον μέσο όρο πενταετίας (261.894 kg), η ποσότητα παρουσιάζεται μειωμένη κατά 7,14%.

• Μέση Τιμή Πώλησης: Έφτασε τα 5,69 €/kg, παρουσιάζοντας ισχυρή άνοδο 16,96% συγκριτικά με το 2024 (που ήταν 4,87 €/kg). Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η αύξηση της μέσης τιμής κατά 32,49% σε σχέση με τον μέσο όρο της πενταετίας (4 €/kg).

Συμπερασματικά, παρατηρούμε ότι παρόλο που η ποσότητα του κρασιού που εξήχθη στην Αυστραλία μειώθηκε, η συνολική αξία των εξαγωγών αυξήθηκε χάρη στη σημαντική ενίσχυση της μέσης τιμής πώλησης, γεγονός που συμβαδίζει με τη γενικότερη στρατηγική της "premiumisation" (στροφή στην ποιότητα και την αξία).

Αναλυτικότερα, οι τάσεις διαμορφώνονται ως εξής:

Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) 

Οι πέντε κορυφαίοι προορισμοί (Γερμανία, Κύπρος, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Ιταλία) καλύπτουν το 83,53% της συνολικής αξίας των εξαγωγών εντός ΕΕ.

• Γερμανία: Παραμένει η πρώτη αγορά για το ελληνικό κρασί (46,44% της αξίας στην ΕΕ), αλλά σημειώνει πτώση για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Η αξία μειώθηκε κατά 5,38% και η ποσότητα κατά 7,97%, αν και η μέση τιμή πώλησης αυξήθηκε ελαφρώς κατά 2,81%.

• Κύπρος: Αποτελεί σταθερά τη δεύτερη αγορά και συνεχίζει τη δυναμική, ανοδική της πορεία. Κατέγραψε αύξηση 9,92% στην αξία και εντυπωσιακή άνοδο 41,83% στην εξαγόμενη ποσότητα. Ωστόσο, η μέση τιμή πώλησης υποχώρησε σημαντικά κατά 22,50%.

• Γαλλία: Για δεύτερη συνεχή χρονιά παρατηρείται σημαντική υποχώρηση, με την αξία να πέφτει κατά 28,97%, την ποσότητα κατά 24,93% και τη μέση τιμή κατά 5,39%.

• Ιταλία: Αν και δεν αποτελεί παραδοσιακό προορισμό για το ελληνικό κρασί, το 2025 παρουσίασε μια κατακόρυφη και ανεξήγητη αύξηση των μεγεθών της.

  
  

Τρίτες Χώρες  

Οι κύριοι προορισμοί (ΗΠΑ, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία, Αυστραλία) συγκεντρώνουν το 85,05% της αξίας των εξαγωγών εκτός ΕΕ.

• ΗΠΑ: Η κορυφαία αγορά εκτός ΕΕ εμφανίζει αρνητικό πρόσημο μετά από χρόνια συνεχών αυξήσεων. Η αξία των εξαγωγών μειώθηκε κατά 13,86%, η ποσότητα κατά 11,35% και η μέση τιμή πώλησης κατά 2,83%.

• Καναδάς: Μετά από μια δεκαετία συνεχούς ανόδου, η αυξητική πορεία ανακόπηκε. Καταγράφηκε πτώση 8,13% στην αξία και 11,44% στην ποσότητα, αν και η μέση τιμή αυξήθηκε κατά 3,75%.

• Ηνωμένο Βασίλειο: Αποτελεί τη μεγάλη εξαίρεση στις Τρίτες Χώρες, καθώς τα μεγέθη του σταθεροποιούνται με θετικό πρόσημο. Σημειώθηκε αύξηση 6,66% στην αξία, 3,60% στην ποσότητα και 2,96% στη μέση τιμή πώλησης.

• Αυστραλία: Μια επίσης μεγάλη εξαίρεση με ανοδικά νούμερα, καθώς καταγράφηκε αύξηση 5,79% στην αξία των εξαγωγών και ισχυρή άνοδο στην μέση τιμής πώλησης 16,96% (άρα σε premium προϊόντα).

Ακούστε το ηχητικό αρχείο 

---

THE DEBATE

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΝΟΣ: ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ Η' ΔΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;

Στρατηγική αναβάθμιση ή δομική κατάρρευσηThe Wine Lovers

14:53

---

Ιταλία: Μια αύξηση που χαρακτηρίζεται... "ανεξήγητη"...

Η Ακτινογραφία της Αύξησης της Ιταλίας

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία για το 2025, η αύξηση προς την ιταλική αγορά ήταν υπερπολλαπλάσια των ιστορικών επιπέδων:

• Αύξηση Ποσότητας: Οι εξαγόμενες ποσότητες προς την Ιταλία αυξήθηκαν κατά το εντυπωσιακό 1653,59%.

• Αύξηση Αξίας: Η συνολική αξία των εξαγωγών προς τη χώρα σημείωσε άνοδο 403,71%.

• Στρατηγική Σημασία: Χωρίς την ενίσχυση των αποστολών προς την Ιταλία, το πρόσημο των συνολικών ενδοκοινοτικών εξαγωγών της Ελλάδας θα ήταν αρνητικό για το 2025.

Ανάλυση των Αιτιών της Εκρηκτικής Ανόδου

Με βάση την εμπειρία στην αγορά και τα διασταυρωμένα στοιχεία, η αύξηση αυτή δεν αποδίδεται σε μια ξαφνική στροφή των Ιταλών καταναλωτών προς το εμφιαλωμένο ελληνικό κρασί, αλλά σε βαθύτερες δομικές ανάγκες της βιομηχανίας:

1. Ανάγκες για Χύδην Οίνο και Blending (Ανάμειξη): Η τεράστια απόκλιση μεταξύ της αύξησης του όγκου (1653%) και της αξίας (403%) υποδηλώνει ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εξαγωγών αφορά οίνο χαμηλότερης μέσης τιμής, πιθανότατα σε χύδην μορφή. Η Ιταλία, ως παγκόσμιος κόμβος παραγωγής και εμπορίας, συχνά απορροφά οίνους από άλλες χώρες για την κάλυψη ελλείψεων σε συγκεκριμένες κατηγορίες ή για τη δημιουργία χαρμανιών (blending) που προορίζονται για επανεξαγωγή.

2. Έλλειψη Αποθεμάτων σε Ανταγωνιστικές Χώρες: Το 2025 παρατηρήθηκε στενότητα στην προσφορά generic λευκών οίνων από παραδοσιακές πηγές όπως η Ισπανία, γεγονός που ώθησε τους μεγάλους αγοραστές να αναζητήσουν εναλλακτικές προελεύσεις. Η Ελλάδα, παρά τη χαμηλή παραγωγή των προηγούμενων ετών, είδε μια μικρή ανάκαμψη στην παραγωγή της το 2025 (+8% έως +15% ανάλογα με την περιοχή), γεγονός που της επέτρεψε να ανταποκριθεί σε αυτή τη ζήτηση.

3. Το Μοντέλο των «Έμμεσων Ροών»: Όπως συμβαίνει παραδοσιακά με το ελληνικό ελαιόλαδο, όπου μεγάλο μέρος της παραγωγής κατευθύνεται στην Ιταλία για τυποποίηση και επανεξαγωγή, τα στοιχεία δείχνουν ότι η Ιταλία λειτουργεί πλέον ως βασικός διαμετακομιστικός κόμβος και για το ελληνικό κρασί. Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι οι Ιταλοί παραγωγοί και έμποροι διαθέτουν τα δίκτυα διανομής που λείπουν από πολλές ελληνικές επιχειρήσεις.

4. Αμφίδρομο Εμπόριο Χαμηλού Κόστους: Υπάρχει ένα έντονο φαινόμενο intra-industry trade. Ενώ η Ελλάδα εξάγει μεγάλες ποσότητες προς την Ιταλία, ταυτόχρονα η Ιταλία παραμένει ο νούμερο ένα προμηθευτής της Ελλάδας σε εισαγόμενο οίνο, καλύπτοντας το 33,82% των συνολικών εισαγωγών, κυρίως με φθηνά κρασιά που καλύπτουν το έλλειμμα της εγχώριας παραγωγής.

Συμπερασματικά, η αύξηση των εξαγωγών προς την Ιταλία αποτέλεσε μια «σανίδα σωτηρίας» για τους όγκους των ελληνικών εξαγωγών το 2025, αλλά ταυτόχρονα υπογραμμίζει την εξάρτηση του κλάδου από τη διεθνή χύδην αγορά και τη λειτουργία της γειτονικής χώρας ως επεξεργαστή και διακινητή ελληνικών πρώτων υλών.

Η περίοδος προ και μετά COVID: Η ουσιαστική σύγκριση

Η σύγκριση της προ-COVID περιόδου (2018-2019) με τη μετα-COVID τριετία (2023-2025) αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή δομική μεταβολή στο μοντέλο εξαγωγών του ελληνικού οίνου: η συνολική αξία εκτινάχθηκε, ο συνολικός όγκος μειώθηκε και το κέντρο βάρους των κερδών μετατοπίστηκε θεαματικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς τις Τρίτες Χώρες.

Αναλυτικά η σύγκριση των δύο περιόδων διαμορφώνεται ως εξής:

1. Συνολική Εικόνα: Στροφή στην Αξία (Premiumisation) 

Πριν την πανδημία, η Ελλάδα εξήγαγε μεγαλύτερες ποσότητες κρασιού αλλά με χαμηλότερη συνολική αξία. Στη νέα τριετία, παρά τις κλιματικές πιέσεις και τις μικρότερες παραγωγές, τα έσοδα είναι κατά προσέγγιση 20% υψηλότερα.

• Περίοδος 2018-2019: Η συνολική αξία κυμάνθηκε από 82,6 εκατ. € (2018) έως 79,5 εκατ. € (2019). Οι εξαγόμενες ποσότητες ήταν 32.492 τόνοι (2018) και 28.351 τόνοι (2019).

• Περίοδος 2023-2025: Η συνολική αξία σταθεροποιήθηκε σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, αγγίζοντας τα 99,6 εκατ. € (2023), 98,1 εκατ. € (2024) και 96,4 εκατ. € (2025). Αντιθέτως, οι ποσότητες υποχώρησαν, φτάνοντας τους 28.853 τόνους (2023), 25.165 τόνους (2024) και 28.202 τόνους (2025).

2. Ευρωπαϊκή Ένωση: Απώλεια Όγκων, Στασιμότητα Εσόδων Η παραδοσιακή αγορά της ΕΕ συρρικνώθηκε σημαντικά σε όγκο, ενώ τα έσοδα παρέμειναν σχεδόν στάσιμα, αποδεικνύοντας τη δυσκολία του ελληνικού κρασιού να κερδίσει υπεραξία στις συγκεκριμένες χώρες (με εξαίρεση την Κύπρο).

• Προ-COVID (2018-2019): Οι εξαγωγές στην ΕΕ ήταν 27.641 τόνοι (2018) και 23.194 τόνοι (2019), αποφέροντας 59,3 εκατ. € και 53,8 εκατ. € αντίστοιχα. Η μέση τιμή κυμαινόταν από 2,15 έως 2,32 €/kg.

• Μετα-COVID (2023-2025): Οι όγκοι έπεσαν κατακόρυφα στους 17.846 έως 21.291 τόνους, με την αξία να παραμένει εγκλωβισμένη στα 53,4 έως 57 εκατ. €. Παρά τη μικρή άνοδο, η μέση τιμή παρέμεινε χαμηλή, φτάνοντας τα 2,55 έως 3,00 €/kg.

  
  

3. Τρίτες Χώρες: Η «Έκρηξη» των Μεγεθών Το πιο εντυπωσιακό εύρημα της σύγκρισης είναι η ραγδαία ανάπτυξη στις αγορές εκτός ΕΕ (ΗΠΑ, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία). Σε αυτές τις αγορές, η Ελλάδα κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να διπλασιάσει σχεδόν την αξία των εξαγωγών της, αυξάνοντας παράλληλα και τις ποσότητες και τις μέσες τιμές.

• Προ-COVID (2018-2019): Οι εξαγωγές ήταν μόλις 4.851 τόνοι (2018) και 5.157 τόνοι (2019), με αξία 23,2 εκατ. € και 25,7 εκατ. € αντίστοιχα. Η μέση τιμή ήταν ήδη καλή, στα 4,79 και 4,98 €/kg.

• Μετα-COVID (2023-2025): Η αξία εκτοξεύτηκε στα 42,4 έως 44,6 εκατ. €, αποτελώντας πλέον σχεδόν το μισό (44-46%) των συνολικών εσόδων από εξαγωγές οίνου, αν και αφορούν πολύ μικρότερο όγκο (7.029 έως 7.562 τόνους). Σε αυτές τις αγορές, η μέση τιμή σταθεροποιήθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα, μεταξύ 5,64 και 6,10 €/kg.

Σχόλιο από τον Εκδότη: 

Η Ελένη Μπλούχου, εκδότρια του The Wine Lovers, σχολιάζοντας τα παραπάνω στοιχεία επισήμανε:

"Η σύγκριση των στοιχείων πριν τον COVID και μετά, αποδεικνύει ότι το ελληνικό κρασί έχει μεταβεί με επιτυχία σε μια στρατηγική αγορών δύο ταχυτήτων (Tiered Market Strategy). Ενώ προ-COVID η αγορά βασιζόταν σε μεγάλους όγκους φθηνού κρασιού στην Ευρώπη, μετα-COVID τα έσοδα οδηγούνται από τις ποιοτικές, στοχευμένες εξαγωγές εμφιαλωμένου κρασιού (premiumisation) στις Τρίτες Χώρες -και ειδικότερα στην Αυστραλία-, οι οποίες αγοράζουν το ελληνικό κρασί στη διπλάσια τιμή (άνω των 6 €/kg) σε σχέση με την Ευρώπη (2,55 €/kg)".

Απομονώνοντας τα δεδομένα για την τριετία 2023-2025, η συνολική εικόνα των ελληνικών εξαγωγών οίνου, καθώς και η ανάλυση των επιμέρους βασικών αγορών, διαμορφώνεται ως εξής:

Το συνολικό συμπέρασμα για τις ελληνικές εξαγωγές οίνου την τριετία 2023-2025 είναι ότι ο κλάδος διέρχεται μια περίοδο βίαιου μετασχηματισμού και έρχεται αντιμέτωπος με δομικές αδυναμίες που επιβάλλουν την άμεση αλλαγή του εξαγωγικού του μοντέλου.

Από την ανάλυση της τριετίας αναδεικνύονται τα εξής κεντρικά συμπεράσματα:

• Διχοτόμηση Αγορών και Πληθωριστικές Πιέσεις: Παρατηρείται μια αντιδιαμετρική πορεία ανάμεσα στην αγορά της ΕΕ και αυτή των Τρίτων Χωρών. Στις παραδοσιακά κερδοφόρες αγορές εκτός ΕΕ (όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς), οι εξαγωγές πιέζονται πτωτικά εξαιτίας του πληθωρισμού που μειώνει την αγοραστική δύναμη, με το Ηνωμένο Βασίλειο να αποτελεί τη μόνη θετική εξαίρεση χάρη στο premium προφίλ του. Στον αντίποδα, η διατήρηση των όγκων εξαγωγών εντός ΕΕ οφείλεται κυρίως σε ευκαιριακές ροές (όπως η κάλυψη των αναγκών της Ιταλίας σε χύμα λευκό κρασί) και όχι σε ουσιαστική ανάπτυξη των επώνυμων προϊόντων.

• Το Εμπορικό Έλλειμμα ως Στρατηγική «Πληγή»: Ένα άκρως ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι, για δεύτερη συνεχή χρονιά, οι εισαγωγές οίνου στην Ελλάδα ξεπέρασαν σε όγκο τις εξαγωγές (30.291 τόνοι εισαγωγών έναντι 28.202 τόνων εξαγωγών). Η Ελλάδα έχει εμπλακεί σε ένα «κυκλικό εμπόριο χαμηλής αξίας»: εξάγει μαζικά φθηνή πρώτη ύλη (χύδην οίνο) στην Ιταλία και ταυτόχρονα εισάγει τεράστιες ποσότητες φθηνού κρασιού για να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες. Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι οι απλοί (generic) οίνοι, χωρίς Γεωγραφική Ένδειξη, συνεχίζουν να κυριαρχούν αποτελώντας το 51,45% της παραγωγής, γεγονός που περιορίζει δραστικά την προστιθέμενη αξία του ελληνικού κρασιού.

• Κάμψη των Παραδοσιακών Προορισμών: Ιστορικές αγορές-κλειδιά παρουσιάζουν συνεχή υποχώρηση. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Γερμανίας, η οποία αποτελεί την κορυφαία αγορά για το ελληνικό κρασί στην ΕΕ, αλλά καταγράφει δομική πτώση της αξίας των εξαγωγών για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, υποδεικνύοντας μια μόνιμη μετατόπιση των καταναλωτών.

• Η Ανάγκη Εγκατάλειψης του Ανταγωνισμού Τιμής: Λόγω των ακραίων κλιματικών φαινομένων (παγετοί, ξηρασία) που συρρικνώνουν τον όγκο της ελληνικής παραγωγής, το ελληνικό κρασί είναι αδύνατον να ανταγωνιστεί διεθνώς με βάση την ποσότητα και τις χαμηλές τιμές. Επιβάλλεται η εφαρμογή μιας στρατηγικής αγορών διαφορετικών ταχυτήτων ("Tiered Market Strategy"), δίνοντας προτεραιότητα σε αγορές υψηλού περιθωρίου κέρδους (όπως οι ΗΠΑ με 6,83 €/kg) έναντι αγορών όγκου με χαμηλή κερδοφορία (όπως η Γερμανία με 2,82 €/kg).

Η τελική ετυμηγορία: Η τριετία 2023-2025 καταδεικνύει ότι η ελληνική οινοποιία πρέπει να απεξαρτηθεί άμεσα από τη διεθνή αγορά του χύμα κρασιού και το «μοντέλο της Ιταλίας». Η μοναδική οδός επιβίωσης είναι το Selective Premiumisation – η μετάβαση δηλαδή από την κουλτούρα του «παραγωγού χύδην ύλης» στον «δημιουργό επώνυμης αξίας», αξιοποιώντας τις γηγενείς ποικιλίες ως όχημα διαφοροποίησης στις διεθνείς αγορές

 Η πορεία σε αριθμούς

1. Συνολικές Εξαγωγές (Όλες οι Αγορές) Η τριετία χαρακτηρίζεται από μια σταδιακή μείωση της συνολικής αξίας των εξαγωγών, ενώ η ποσότητα μετά από μια πτώση το 2024, ανέκαμψε το 2025.

• 2023: Αξία: 99.692.240 € | Ποσότητα: 28.853 τόνοι.

• 2024: Αξία: 98.111.739 € | Ποσότητα: 25.165 τόνοι.

• 2025: Αξία: 96.470.079 € | Ποσότητα: 28.202 τόνοι.

--------------------------------------------------------------------------------

2. Αγορές Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) Οι χώρες της ΕΕ αποτελούν τον κύριο όγκο των εξαγωγών, με τη μέση τιμή να παρουσιάζει αυξομειώσεις (2,68 €/kg το 2023, 3,00 €/kg το 2024, και 2,55 €/kg το 2025). Τα συνολικά μεγέθη στην ΕΕ ήταν:

• 2023: 57.006.872 € | 21.291 τόνοι.

• 2024: 53.487.991 € | 17.846 τόνοι.

• 2025: 54.062.941 € | 21.173 τόνοι.

Οι Βασικές Αγορές της ΕΕ (2023-2025):

• Γερμανία: Σταθερά πτωτική πορεία.

  • 2023: 28.875.761 € | 10.643.087 kg | 2,71 €/kg.

  • 2024: 26.532.571 € | 9.660.143 kg | 2,75 €/kg.

  • 2025: 25.104.558 € | 8.890.497 kg | 2,82 €/kg.

• Κύπρος: Συνεχής και εντυπωσιακή άνοδος σε όγκο και αξία, με πτώση όμως της μέσης τιμής το 2025.

  • 2023: 7.973.793 € | 1.914.348 kg | 4,17 €/kg.

  • 2024: 8.856.841 € | 1.953.977 kg | 4,53 €/kg.

  • 2025: 9.735.759 € | 2.771.400 kg | 3,51 €/kg.

• Γαλλία: Σημαντική και συνεχής υποχώρηση των μεγεθών.

  • 2023: 6.639.666 € | 3.211.097 kg | 2,07 €/kg.

  • 2024: 5.607.196 € | 2.556.499 kg | 2,19 €/kg.

  • 2025: 3.982.555 € | 1.919.160 kg | 2,08 €/kg.

• Ιταλία: Χαρακτηρίζεται από έντονη διακύμανση, με το 2025 να καταγράφει έκρηξη στους όγκους φθηνού χύμα οίνου.

  • 2023: 1.431.152 € | 1.868.893 kg | 0,77 €/kg.

  • 2024: 626.895 € | 245.999 kg | 2,55 €/kg.

  • 2025: 3.157.731 € | 4.313.818 kg | 0,73 €/kg.

• Κάτω Χώρες (Ολλανδία): Σταθερή ανοδική τάση σε αξία και μέση τιμή.

  • 2023: 2.949.089 € | 931.628 kg | 3,17 €/kg.

  • 2024: 2.981.927 € | 936.348 kg | 3,18 €/kg.

  • 2025: 3.176.167 € | 873.193 kg | 3,64 €/kg.

--------------------------------------------------------------------------------

3. Τρίτες Χώρες (Εκτός ΕΕ) Στις Τρίτες Χώρες παρατηρείται μεγάλη αύξηση της αξίας το 2024 και διόρθωση το 2025, διατηρώντας ωστόσο τη μέση τιμή σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από την ΕΕ (5,64 €/kg το 2023, 6,10 €/kg το 2024, και 6,03 €/kg το 2025). Τα συνολικά τους μεγέθη ήταν:

• 2023: 42.685.368 € | 7.562 τόνοι.

• 2024: 44.623.748 € | 7.319 τόνοι.

• 2025: 42.407.138 € | 7.029 τόνοι.

Οι Βασικές Αγορές των Τρίτων Χωρών (2023-2025):

• ΗΠΑ: Η κορυφαία αγορά έφτασε στο απόγειό της το 2024, αλλά υπέστη διόρθωση το 2025.

  • 2023: 16.895.886 € | 2.494.199 kg | 6,77 €/kg.

  • 2024: 18.986.621 € | 2.700.115 kg | 7,03 €/kg.

  • 2025: 16.355.552 € | 2.393.774 kg | 6,83 €/kg.

• Καναδάς: Ακολούθησε παρόμοια πορεία με τις ΗΠΑ, κάνοντας ρεκόρ το 2024 και υποχωρώντας το 2025, αλλά με τη μέση τιμή να αυξάνεται συνεχώς.

  • 2023: 8.719.301 € | 1.545.934 kg | 5,64 €/kg.

  • 2024: 9.612.113 € | 1.613.601 kg | 5,96 €/kg.

  • 2025: 8.830.980 € | 1.428.953 kg | 6,18 €/kg.

• Ηνωμένο Βασίλειο: Η πιο σταθερή αγορά εκτός ΕΕ, με αδιάλειπτη άνοδο σε όλα τα μεγέθη (αξία, όγκο, τιμή) και τα τρία χρόνια.

  • 2023: 7.017.702 € | 1.690.213 kg | 4,15 €/kg.

  • 2024: 7.093.995 € | 1.568.479 kg | 4,52 €/kg.

  • 2025: 7.566.478 € | 1.624.877 kg | 4,66 €/kg.

• Αυστραλία: Όπως είδαμε και προηγουμένως, διατήρησε την αξία της αυξητική λόγω της πολύ ισχυρής ανόδου στη μέση τιμή το 2025.

  • 2023: 1.252.099 € | 246.570 kg | 5,08 €/kg.

  • 2024: 1.308.821 € | 268.870 kg | 4,87 €/kg.

  • 2025: 1.384.600 € | 243.184 kg | 5,69 €/kg.

---

Τα ελληνικά premium εμφιαλωμένα

Ο ελληνικός premium και εμφιαλωμένος οίνος διανύει μια περίοδο που οι αναλυτές χαρακτηρίζουν ως «εποχή της καταξίωσης», παρά τις αντιξοότητες στην παραγωγή.

Η στρατηγική μετατόπιση από τους όγκους στην αξία (premiumisation) φαίνεται να αποδίδει καρπούς στις διεθνείς αγορές, με το 2025 να θεωρείται έτος-σταθμός για την αναγνωρισιμότητα του κλάδου.

Η λεπτομερής ανάλυση της εικόνας για τα premium και εμφιαλωμένα ελληνικά κρασιά είναι η ακόλουθη:

1. Διεθνής Αναγνώριση: Το 2025 ως "Breakout Year"

Το 2025 υπήρξε μια χρονιά ρεκόρ για το ελληνικό κρασί σε επίπεδο διακρίσεων, γεγονός που ενισχύει την εικόνα του ως προϊόντος υψηλής αξίας:

• Decanter World Wine Awards (DWWA) 2025: Η Ελλάδα κατέγραψε την καλύτερη επίδοση στην ιστορία της, μπαίνοντας στο Top 15 του παγκόσμιου οινικού χάρτη. Απέσπασε συνολικά 242 μετάλλια, εκ των οποίων 20 ήταν κορυφαίας κατηγορίας (4 Best in Show, 4 Platinum και 12 Gold).

• Αποδοτικότητα Ποιότητας: Η Ελλάδα ηγήθηκε παγκοσμίως στον δείκτη "medal efficiency", δηλαδή στην αναλογία μεταλλίων ανά έκταση αμπελώνα και όγκο παραγωγής, αποδεικνύοντας την εξαιρετική συγκέντρωση ποιότητας στον μικρό κλήρο της.

• Great Greek Wines (GGW): Ο θεσμός, υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Καρακάση MW, ανέδειξε 65 κορυφαία κρασιά το 2025, προσελκύοντας εκτεταμένη κάλυψη από διεθνή μέσα κύρους όπως το JancisRobinson.com, γεγονός που πιστοποιεί ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον μια «αναδυόμενη» αλλά μια «καθιερωμένη» περιοχή για premium οίνους.

2. Εξαγωγική Δυναμική Εμφιαλωμένου Οίνου

Η τάση της "επιλεκτικής υψηλής αξίας οίνων" (selective premiumisation) είναι εμφανής στις στρατηγικές αγορές:

• Ηνωμένο Βασίλειο: Αποτελεί την αγορά-πρότυπο για το ελληνικό premium κρασί. Το 2025 οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 6,66% σε αξία, ενώ η μέση τιμή ανά λίτρο ενισχύθηκε κατά 3,1%. Από το 2019, η μέση τιμή εξαγωγής προς το Ηνωμένο Βασίλειο έχει σημειώσει άνοδο 46,08%, αντανακλώντας την πλήρη στροφή προς το εμφιαλωμένο επώνυμο κρασί.

• Νορβηγία: Κατέγραψε εντυπωσιακή άνοδο 66,91% σε αξία το 2025, επιβεβαιώνοντας τη διείσδυση σε αγορές με υψηλή αγοραστική δύναμη.

• ΗΠΑ: Παρά τη συνολική μείωση της αξίας των εξαγωγών κατά 13,86%, η μέση τιμή του ελληνικού οίνου παρέμεινε αυξημένη κατά 10,55% σε σύγκριση με τον μέσο όρο πενταετίας, γεγονός που υποδηλώνει ότι το πλήγμα αφορά κυρίως τους όγκους και όχι το premium προφίλ.

  
  

3. Ποικιλιακές Τάσεις και Προφίλ Προϊόντος

Οι διεθνείς αγοραστές και σομελιέ δείχνουν πλέον ενδιαφέρον πέρα από τη «ναυαρχίδα» του Ασύρτικου:

• Λευκά Οίνοι: Η ζήτηση για «ζωηρά, αρωματικά και φρέσκα» λευκά κρασιά ευνοεί ποικιλίες όπως η Μαλαγουζιά, το Βιδιανό και η Ρομπόλα. Στο ProWein 2025, οι masterclasses για τις ελληνικές αυτόχθονες ποικιλίες έλαβαν εξαιρετικά θετικά σχόλια.

• Ερυθρά και Γλυκά: Η ανάδειξη ερυθρών από τη Γουμένισσα (Xinomavro/Negoska) και τη Νάουσα, καθώς και η ιστορική δικαίωση του γλυκού Monemvasia-Malvasia με Best in Show μετάλλια, διευρύνουν την γκάμα των premium επιλογών.

• Sustainabilty: Μια νέα τάση στον premium τομέα είναι η αναγραφή του βάρους της φιάλης (bottle weight), με στόχο τη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα, μια πρωτοβουλία που αγκαλιάζουν οι Έλληνες παραγωγοί για να ευθυγραμμιστούν με τις απαιτήσεις των συνειδητοποιημένων καταναλωτών.

4. Προκλήσεις για το Εμφιαλωμένο Κρασί

• Ανεπάρκεια Όγκων: Η παραγωγή οίνων με Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΟΠ/ΠΓΕ), που αποτελεί τη βάση των εμφιαλωμένων, αντιστοιχεί στο 35,29% της συνολικής παραγωγής. Η μικρή σοδειά του 2025-2026 δυσχεραίνει τη διατήρηση των αποθεμάτων για τις premium ετικέτες, οδηγώντας σε αναπόφευκτες αυξήσεις τιμών.

Εσωτερική Αγορά: Στην Ελλάδα, το μερίδιο των εμφιαλωμένων οίνων στη λιανική δέχεται πιέσεις από την άνοδο του Prosecco και των εισαγόμενων οίνων χαμηλού κόστους, γεγονός που αναγκάζει τα ελληνικά οινοποιεία να εστιάσουν ακόμη περισσότερο στην εξωστρέφεια.

---

Το μέλλον και η στρατηγική για το 2026

Προσαρμογή στην Κλιματική και Καταναλωτική Μετάβαση

1. Παγκόσμιο Περιβάλλον και Δομικές Αλλαγές (2024-2026)

Η παγκόσμια οινοποιία διέρχεται μια περίοδο βίαιων «ανακατατάξεων». Η σύγκλιση ακραίων κλιματικών φαινομένων και η δομική υποχώρηση της κατανάλωσης επιβάλλουν μια ριζική αναθεώρηση των στρατηγικών εμπορίας. Το 2024 η παγκόσμια παραγωγή κατέγραψε ιστορικό χαμηλό 60 ετών (225,8 mhl), ενώ η πρόβλεψη για το 2025 (232 mhl) παραμένει 7% χαμηλότερη από τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας.

Η κατανάλωση διολισθαίνει σε επίπεδα προ του 1961 (214,2 mhl), πιεζόμενη από την Οικονομική Αβεβαιότητα (πληθωρισμός), τη Μετριοπάθεια (στροφή στην ευεξία) και τη Δημογραφική Μετάβαση (αποχή νεότερων γενεών).

Σύγκριση Παραγωγής Κύριων Χωρών (2024-2025)

Χώρα / Περιοχή	Παραγωγή 2024 (mhl)	Πρόβλεψη 2025 (mhl)	Μεταβολή 25/24	Μεταβολή έναντι 5ετίας
Ιταλία	44,1	47,4	+8%	+2%
Γαλλία	36,1	35,9	-1%	-16%
Ισπανία	31,1	29,4	-6%	-15%
Παγκόσμιο Σύνολο	225,8	232,0	+3%	-7%

2. Η Κατάσταση του Ελληνικού Αμπελώνα: Στρατηγικές Κόκκινες Σημαίες

Η ελληνική αγορά βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, με την παραγωγική ικανότητα να δέχεται διπλή πίεση από τη φύση και τη δημογραφία.

• Όγκος Παραγωγής & Κλιματικό Πλήγμα: Για το 2025-2026, η παραγωγή εκτιμάται στα 1.645.266 hl. Παρά την ανάκαμψη 15% από το ναδίρ του προηγούμενου έτους, ο όγκος παραμένει ο 3ος χαμηλότερος ιστορικά (-20% έναντι του Μ.Ο. 5ετίας), λόγω των παγετώνων του Μαρτίου-Απριλίου 2025 και της παρατεταμένης ξηρασίας.

• Δημογραφική Απογύμνωση: Η μέση ηλικία του Έλληνα αμπελουργού είναι πλέον τα 58 έτη. Η γήρανση αυτή συνδέεται άμεσα με τον κίνδυνο οριστικής εγκατάλειψης των 93.000 εκταρίων του αμπελώνα, καθώς η έλλειψη διαδοχής καθιστά την καλλιέργεια ευάλωτη.

• Το Έλλειμμα του Εμπορικού Ισοζυγίου: Για δεύτερη συνεχή χρονιά, οι εισαγωγές οίνου στην Ελλάδα υπερέβησαν τις εξαγωγές σε όγκο (30.291 τόνοι έναντι 28.202 τόνων). Πρόκειται για μια στρατηγική «πληγή» που καταδεικνύει ότι το έλλειμμα εγχώριας παραγωγής καλύπτεται από φθηνό εισαγόμενο οίνο.

• Διάρθρωση Παραγωγής: Οι generic οίνοι (χωρίς Γ.Ε.) κυριαρχούν με 51,45%, έναντι μόλις 35,29% των οίνων ΠΟΠ/ΠΓΕ, περιορίζοντας τη συνολική προστιθέμενη αξία.

3. Ανάλυση Εξαγωγικών Επιδόσεων: ΕΕ έναντι Τρίτων Χωρών

Το 2025 σημειώθηκε μια αντιδιαμετρική πορεία: άνοδος στην ΕΕ μέσω ευκαιριακών ροών και υποχώρηση στις παραδοσιακά κερδοφόρες Τρίτες Χώρες.

Ευρωπαϊκή Ένωση & Η Παγίδα της Ιταλίας

Η ΕΕ απορρόφησε 54,06 εκατ. €, με τη Γερμανία να κατέχει το 46,44% της αξίας. Ωστόσο, η Γερμανία παρουσιάζει δομική κάμψη (-5,38% σε αξία) για τρίτη συνεχή χρονιά, ένδειξη μόνιμης στροφής της αγοράς.

• Το "Φαινόμενο της Ιταλίας": Παρατηρήθηκε εκρηκτική άνοδος όγκου (+1653,59%). Αυτό δεν αποτελεί επιτυχία επώνυμου προϊόντος, αλλά αποτέλεσμα της έλλειψης generic λευκών οίνων από την Ισπανία. Οι Ιταλοί blenders στράφηκαν στην Ελλάδα για χύδην οίνο.

• Κυκλικό Εμπόριο Χαμηλής Αξίας: Επισημαίνεται η στρατηγική αδυναμία του κλάδου: εξάγουμε χύδην πρώτη ύλη στην Ιταλία και εισάγουμε από αυτήν χαμηλού κόστους οίνο (33,82% των εισαγωγών μας), ο οποίος καλύπτει την εγχώρια ζήτηση.

Τρίτες Χώρες: Πληθωριστική Πίεση

Η πτώση στις ΗΠΑ (-13,86% σε αξία) και τον Καναδά (-8,13%) αποδίδεται άμεσα στις πληθωριστικές πιέσεις που περιορίζουν την αγοραστική δύναμη για μη απαραίτητα αγαθά και στον εντεινόμενο διεθνή ανταγωνισμό. Μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο (+6,66%) ανθίσταται, ενισχύοντας το premium προφίλ του.

Μέση Τιμή Πώλησης (Τ/Μ) ανά Κύρια Αγορά (2025)

Επιβάλλεται η εφαρμογή "Tiered Market Strategy" με βάση τις αποδόσεις:

• ΗΠΑ: 6,83 €/kg (Στρατηγική προτεραιότητα υψηλού περιθωρίου)

• Καναδάς: 6,18 €/kg

• Ηνωμένο Βασίλειο: 4,66 €/kg

• Κύπρος: 3,51 €/kg

• Γερμανία: 2,82 €/kg (Αγορά όγκου χαμηλής κερδοφορίας)

  
  

4. Καταναλωτικές Τάσεις και Στρατηγικές Ευκαιρίες (2026)

Η αγορά μετατοπίζεται στο Selective Premiumisation: οι καταναλωτές πίνουν λιγότερο, αλλά επιλέγουν με αυστηρότητα προϊόντα που αντικατοπτρίζουν τις αξίες τους.

• Indigenous Varieties: Το Ασύρτικο παραμένει η αιχμή του δόρατος, με το Βιδιανό και τη Ρομπόλα να ακολουθούν ως οι επόμενοι πυλώνες διαφοροποίησης.

• NoLo & Καινοτομία: Η κατηγορία NoLo (χαμηλό/μηδενικό αλκοόλ) αναπτύσσεται με +4% ετησίως. Είναι το απαραίτητο «διαβατήριο» για την προσέγγιση της Gen Z.

• Κατηγορίες Προτίμησης: Σαφής υπεροχή των Αφρωδών και των "Aromatic Whites" έναντι των βαριών ερυθρών. Η ανάδειξη των "Chillable Reds" αποτελεί τη μοναδική διέξοδο για τα κόκκινα κρασιά στις σύγχρονες αγορές.

5. Στρατηγικοί Πυλώνες Ανάπτυξης για τα Ελληνικά Οινοποιεία

Η επιβίωση του κλάδου απαιτεί την άμεση υιοθέτηση των παρακάτω κατευθύνσεων:

1. Ενίσχυση Μοντέλου DTC (Direct-to-Consumer): Η εστίαση στον οινοτουρισμό και τις απευθείας πωλήσεις είναι επιτακτική. Στις ΗΠΑ, το 53% των εσόδων προέρχεται πλέον από αυτό το κανάλι, εξασφαλίζοντας μέγιστα περιθώρια κέρδους.

2. Ψηφιακή Υποδομή & AI: Με το 16% των καταναλωτών παγκοσμίως να χρησιμοποιεί ήδη AI για τις αγοραστικές του αποφάσεις, η επένδυση σε Omnichannel υποδομές δεν είναι προαιρετική αλλά αναγκαία για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας.

3. Στρατηγική Αξίας έναντι Όγκου: Λόγω της κλιματικής αστάθειας, η αύξηση της μέσης τιμής (premiumisation) είναι η μοναδική οδός για την αντιστάθμιση της απώλειας παραγωγικών όγκων.

4. Βιώσιμη Συσκευασία & Σήμανση: Η στροφή σε εναλλακτικές συσκευασίες (π.χ. paper bottles, -84% αποτύπωμα άνθρακα) και η πλήρης διαφάνεια (θερμίδες/συστατικά βάσει κανόνων ΕΕ) αποτελούν προαπαιτούμενα για τις premium αγορές.

   
   

   Συμπεράσματα και Οδικός Χάρτης 2026

Η ελληνική οινοποιία πρέπει να απεξαρτηθεί άμεσα από τη διεθνή χύδην αγορά και το «μοντέλο Ιταλίας». Η στρατηγική επιβίωσης εξαρτάται από τη μετατροπή της σπανιότητας της παραγωγής σε πλεονέκτημα αξίας.

---

Τα 4 «Πρέπει» της Στρατηγικής 2026:

• Τεχνολογική Θωράκιση έναντι Κλιματικής Μεταβλητότητας: Επένδυση σε ανθεκτικές ποικιλίες και τεχνολογίες ακριβείας στον αμπελώνα για τον μετριασμό των απωλειών.

• Καταναλωτική Εγγύτητα: Ανάπτυξη προϊόντων NoLo και φρέσκων προφίλ που ανταποκρίνονται στο lifestyle της νέας γενιάς.

• Selective Premiumisation: Εστίαση αποκλειστικά σε επώνυμα, ποιοτικά προϊόντα με σαφή αφήγηση (storytelling), εγκαταλείποντας τον ανταγωνισμό τιμής.

• Αξιοποίηση Αυτόχθονων Ποικιλιών: Ανάδειξη του μοναδικού DNA του ελληνικού αμπελώνα ως εργαλείο παγκόσμιας διαφοροποίησης.

Η μετάβαση από μια κουλτούρα «παραγωγού χύδην ύλης» σε «δημιουργό επώνυμης αξίας» είναι ο μόνος δρόμος για τη βιωσιμότητα του κλάδου το 2026.